گفت و نامه‌اى به آنان نوشت و به على بن عبدالله داد و او بدين طريق وارث تبليغات پنهانى شيعه كيسانيه شد . مىگويند وى در سال 98 يا 99 ه - . ق ، به شهادت رسيده است . « 1 » بيهقى مىنويسد : سليمان بن عبدالملك در عسل او ، سم ريخت و او را كشت و قبر او در حميمه از شام است و كسى بر جنازه‌اش نماز نخواند . البته برخى گفته‌اند كه عبدالله بن حوشب بن نوفل بر جنازه‌اش ، نماز خوانده است . او هنگام شهادت ، 45 سال داشت . « 2 » « ابن‌طقطقى » نيز مىنويسد : « او در حميمه از مناطق شام ، وفات يافت و به محمد بن على بن عبدالله ، پدر خلفاى عباسى ، وصيت كرد و شيعيان را به او دلالت داد و نوشته زردرنگ به خط اميرمؤمنان ( ع ) را به او داد » . « 3 » « ابونصر بخارى » مىنويسد : وليد بن عبدالملك مروان اموى به سبب اختلافى كه بين او و زيد بن امام حسن ( ع ) بود ، او را زندانى كرد و خواست ابوهاشم را بكشد كه امام على بن الحسين السجاد ( عليهما السلام ) نزد وليد رفت و از او درخواست نمود كه ابوهاشم را آزاد كند . او نيز آزادش كرد و سپس سليمان بن عبدالملك ، او را مسموم نمود و در حميمه و بلقاء از سرزمين شام ، وفات يافت . « 4 »

--> ( 1 ) . ميزان الاعتدال ، ج 2 ، 483 ؛ التنبيه والاشراف ، ص 292 ؛ المشاهد المشرفة ، ج 7 ، ص 116 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 6 ، ص 16 ؛ مختصر تاريخ دمشق ، ج 13 ، ص 300 . ( 2 ) . لباب الانساب ، ج 1 ، ص 404 . ( 3 ) . الاصيلى ، ص 325 . ( 4 ) . سر السلسلة العلوية ، ص 127 .